Persoonlijk | Keelamandelen verwijderd en veel ijsjes

Waarschijnlijk hebben jullie het al wel voorbij zien komen, mijn keelamandelen zijn er uit gehaald. Waarom dat nodig is, hoe dat is gebeurd en hoe mijn herstelproces is geweest vertel ik jullie vandaag. Ik kon op internet weinig duidelijke verhalen van “ervaringsdeskundige”, dus ik besloot mijn verhaal te delen!

Keelamandelen verwijderen is iets wat eigenlijk veelal op kinderleeftijd gebeurd. Deze operatie is dan minder ingrijpend en je bent veel sneller weer opgeknapt. Hoe ouder, hoe ingrijpender zeggen ze. En ik kan dat zeker gelijk geven.

Keelamandelen zijn de dingen die je achterin je keel ziet, aan beide zijden. Nummer 1 en 3 op bovenstaande plaatje. Bij de een zijn ze meer zichtbaar als bij de ander, die van mij waren denk ik bijna dubbel zo groot als deze hierboven.

Ik had eigenlijk al best een tijdje last van mijn amandelen. Eerst was het zelden, daarna werd het steeds regelmatiger. De laatste maanden had ik vrijwel continu last. Of ik dan continu keelontsteking had of ontstoken amandelen? Nee, dat had ik gelukkig niet. Mijn amandelen waren best groot en wanneer mijn weerstand minder was merkte ik echt dat ze gingen irriteren, beter als dat kan ik het niet omschrijven. Ze werden naar mijn gevoel nog veel groter en het irriteerde gewoon gigantisch. Daarnaast had ik veel “gaatjes en deukjes” in mijn amandelen waar -TMI- viezigheid in ophoopte. Dit staat ook wel bekend als amandelsteentjes of tonsil stones. Ik zal hier verder niet te diep op ingaan, het enige wat je hoeft te weten is dat het gewoon vies is.

 

Ik denk iets van 1,5 tot 2 jaar geleden ging ik voor de eerste keer naar de dokter met klachten over mijn amandelen. Mijn huisarts vertelde mij toen dat er weinig aan te doen is, alleen opereren. Maar opereren is niet iets wat graag en snel gedaan word bij volwassenen omdat dit toch best heftig blijkt te zijn. Ik besloot dat ik dat (nog) niet nodig vond en ging weer naar huis. Een jaar later melde ik mij weer met dat ik toch wel graag wilde dat ze eruit gingen en ik kreeg direct een doorverwijzing naar de KNO-arts.

De dag voorafgaand aan de operatie werd ik gebeld door het ziekenhuis met de mededeling dat ik mij om 12.30 nuchter moest melden. 12.30. Ik ben iemand die opstaat en vaak vrijwel direct gaat eten. Ik wist niet hoe ik dit ging volhouden. Ik besloot ’s nachts rond 3 uur wakker te worden en koekjes te eten die nog in mijn tas zaten. Verder ben ik lang in bed blijven liggen. Aangekomen in het ziekenhuis hoorde ik direct dat het uitliep, joepie de poepie! Ik stond officieel voor 14.45 op het programma en dat liep nu al zeker een half uur uit. Het was nog geen half 1. Waarom ik me zó vroeg moest melden? Geen idee. Ik kreeg nog wat vragen en informatie en toen werd ik naar de afdeling dagbehandeling voor volwassenen gebracht. Daar moesten we maar wachten tot het tijd was. M’n moeder was gelukkig de hele dag bij me (thanks mommie!)

Ik was nog nooit eerder geopereerd en vond dit best spannend. Het inprikken van mijn infuus wilde niet lukken, ik dacht goed begin :’) Ik werd naar de operatiekamer gereden en gaf volgens mij zo’n 5 mensen een hand, wat een gezelligheid. Het slaapmiddel werd toegediend via het infuus en ik kreeg een kapje met zuurstof. Ik was zo weg. Gelukkig haha! Toen ik bij kwam lag ik al op de uitslaapkamer. Ik was eigenlijk gelijk best “wakker” en lag een beetje om me heen te kijken. Ik voelde me goed, al voelde ik wel duidelijk dat ze in mijn keel bezig waren geweest. Ik werd weer teruggebracht naar mijn kamer waar moeders op me zat te wachten. Ik kreeg een kan ijswater en ijsjes en moest dit opeten en drinken. Nou, dat viel toch wel tegen. Het deed echt pijn. Alsof er glasscherven door je keel “glijden”. Ik kreeg het met moeite weg. Ik wilde naar huis. Uiteindelijk mocht dat rond half 8.

IMG_1108

Papa kwam ons ophalen en in de auto voelde ik me zo slap als een vaatdoek, niet alleen door de operatie en door de narcose. Ik was op 1 ijsje en een halve kan ijswater na, nog steeds nuchter. Thuis bleek waardoor ik me nog meer slap voelde. Tijdens de operatie was bloed in mijn maag gekomen wat ik er direct uitspuugde na de autorit. Bah, maar wel fijn dat ik het kwijt was. Ik ging direct naar bed met nog een ijsje en mijn voorraad pijnstillers. De pijnstillers die ik had gekregen waren: Naproxen 250mg, Tramadol 50mg en ik moest mijn paracetamol spiegel op punt houden

De eerste dagen waren verschrikkelijk. Vrijdag, de eerste dag, was misschien nog de beste dag. Ik kon nog praten en voelde me blergh. Daarna kon ik niet meer praten en voelde ik me zó slap en ellendig. Na 5 dagen was ik er echt klaar mee, er zat geen verbetering in. Ik kreeg met moeite een boterham zonder korst gedoopt in koude cup á soup weg en dat was het. Door alle pijnstillers op mijn bijna lege maag voelde ik me continu zo misselijk. Dat ging uiteindelijk mis. Ik was continu bang dat ik moest spugen, geen pretje met wonden in je keel. En dat was het ook niet. Toch luchtte het gigantisch op en ben ik vanaf dat moment direct gaan minderen met pijnstillers en pijnstillers in te nemen met wat eten. Dat eten werd een Danoontje want veel meer kreeg ik niet weg.

Vanaf dat moment ging het eigenlijk steeds beter. Ik knapte snel weer op en ging steeds meer eten (meer brood en soep :’)) Inmiddels zijn we twee weken verder en voel ik me weer goed. Achterin mijn keel zie ik dat de wonden nog niet helemaal zijn geheeld. Dat voel ik ook wanneer ik gaap, hoest en nies. Hele harde dingen eten als crackers durf ik nog even niet. Verder eet ik vrijwel alles weer mee.

 

Het is me tegengevallen. Maar toen het eenmaal beter ging, ging het ook snel beter. Ik kan deze operatie alleen aanraden als je echt, maar dan ook ECHT veel last hebt van je amandelen. Eén weekje vrij nemen is niet genoeg, je hebt echt twee weken nodig om te herstellen en je weer een beetje fit te voelen. Ik ben nog snel moe maar dat gaat ook steeds beter.

 

Mocht je deze operatie nog moeten ondergaan wens ik je veel succes! Probeer echt wat te eten als je net zoveel pijnstillers als mij voorgeschoteld krijgt. Sla appelmoes, vla, yoghurt en soep in.

 

Liefs, Tessa

2 gedachten over “Persoonlijk | Keelamandelen verwijderd en veel ijsjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *